Twórczość literacką rozpoczął obrazem ludowym ze śpiewami i tańcami pt. "Noc Świętojańska" nagrodzonym na konkursie literackim w Krakowie w 1879 i entuzjastycznie przyjętej przez publiczność. Do ludowej tradycji nawiązał w kolejnej sztuce "Błędne ogniki", której premiera odbyła się 26 grudnia 1879., kolejna była "Wiara, nadzieja i miłość" z muzyką Zygmunta Noskowskiego wystawiona w 1882. Tematykę ludowa podejmują również "Nasia Bracia", "Górnicy Salin", "Pan Cechmistrz" oraz "Dziedzictwo Orłów". Tematyce historyczno- patriotycznej poświęcił dramaty: "Kościuszko w Petersburgu" wystawiony w 1894, "Dziesiąty Pawilon" z 1897 o powstaniu styczniowym 1863, "Filaretów" z 1896, "Noc w Belwederze" z 1898 i "Bartosza Głowackiego" z 1905. Okolicznościowe wiersze np. "Mój Kraków", "Za krajem" zebrał w tomiku "Poezje" opublikowanym w 1902. Sztuki Adam Staszczyka wystawiały teatry zawodowe w Krakowie, Warszawie, Poznaniu i Lwowie jak również zespoły amatorskie zwłaszcza śląskie i polonijne.
Adam Staszczyka pochowano na cmentarzu Rakowickim na jego mogile stanęła rzeźba "Krakowskie pacholę" autorstwa Michała Korpala.