Drugi z obozów mieścił się przy fabryce „Henryków” (ul. Młynarska 133). Powstał w czerwcu 1943 roku, przebywali w nim Żydzi z Polski, Austrii, Czechosłowacji i Niemiec. W obozie zatrudnionych było przeciętnie 400 osób, wytwarzających drewniane części do wozów taborowych „Pleskau” i „Fuhrman”. Ponadto więźniowie wykorzystywani byli do wyładunku. Za swoją pracę nie otrzymywali wynagrodzenia, zaś warunki ich bytu były bardzo złe. Na terenie obozu powieszono kilkadziesiąt osób, zastrzelono ok. 150. Ok. 20 Żydów, przeczuwając ofensywę wojsk radzieckich, zbiegło do pobliskich lasów. Większość uciekinierów Niemcy zabili, przeżyła nieliczna grupa. Obóz został zlikwidowany 1 sierpnia 1944 roku.
Obóz istniejący przy hucie „Ludwików” został założony 1 czerwca 1943 roku. Mieścił się przy torach kolejowych, przebywali w nim Żydzi z Polski i innych krajów – Austrii, Czechosłowacji, Niemiec. Byli to najczęściej specjaliści z branży metalowej oraz zespoły wyładunkowe. Nadzorcą grupy był Szmul Białystok. Więźniowie zatrudnieni byli w odlewni żelaza. Obóz został zlikwidowany w sierpniu 1944 roku, pozostałe osoby przewieziono do Auschwitz. M. Feferman-Wasoff następująco wspominała pobyt w obozie:
Zobacz też Getto w Kielcach Obóz pracy Jasna-Stolarska w Kielcach
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Kielc K