Edgara Allana Poego, Howarda Phillipsa Lovecrafta, Hermana Melville’a, sir Arthura Conana Doyle’a czy wspomnianego już Henry’ego Jamesa.
W 1850 Melville zadedykował romantykowi swój najsłynniejszy utwór Moby Dick, pisząc: „w uznaniu dla jego geniuszu”. Lovecraft z kolei nazwał powieść Dom o siedmiu wierzchołkach „największym nowoangielskim wkładem w literaturę grozy”, opierając na pomyśle Hawthorne’a swoje najgłośniejsze utwory, tj.: The Picture in the House, The Shunned House czy The Case of Charles Dexter Ward.
Do debiutanckiej powieści Hawthorne’a Fanshawe nawiązał Paul Auster w swoich książkach: The Locked Room (1986) oraz Travels in the Scriptorium (2007).
Powieścią, do której najczęściej odwoływali się twórcy następnych pokoleń była jednak Szkarłatna litera. Jej reinterpretację, osadzoną we współczesnym Bostonie, The Holder of the World, napisała w 1993 indyjska pisarka Bharati Mukherjee. Deborah Noyes w swojej powieści z 2005 roku pt. Angel and Apostole osadziła Pearl Pynne jako główną bohaterkę. Szkarłatną literą inspirowane były również takie utwory literackie jak: Blood and Gusts in High School (1978) Kathy Acker oraz Speak (1999) Laurie Halse Anderson.