Donald Osborne „Don” Finlay (ur. 27 maja 1909 w Christchurch, zm. 18 kwietnia 1970 w Great Missenden) – angielski lekkoatleta, płotkarz, dwukrotny medalista olimpijski, oficer Royal Air Force, uczestnik bitwy o Anglię.
Życiorys Kariera lekkoatletyczna Rozpoczął karierę międzynarodową od startu na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles, gdzie zdobył brązowy medal w biegu na 110 metrów przez płotki. Był również członkiem brytyjskiej sztafety 4 × 100 metrów, która zajęła w finale 6. miejsce. Jako reprezentant Anglii zwyciężył w biegu na 120 jardów przez płotki podczas igrzysk Imperium Brytyjskiego w 1934 w Londynie.
Na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie zdobył srebrny medal w biegu na 110 metrów przez płotki. Wyrównał wówczas rekord Europy czasem 14,4 s. Sztafeta 4 × 100 metrów z jego udziałem odpadła w eliminacjach.
Zwyciężył w biegu na 110 m przez płotki na mistrzostwach Europy w 1938 w Paryżu, ponownie wyrównując rekord Europy, tym razem czasem 14,3 s.
Wziął udział w pierwszych po II wojnie światowej letnich igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie. Składał podczas ich otwarcia ślubowanie olimpijskie. W biegu na 110 m przez płotki został wyeliminowany w eliminacjach. Zajął 4.