Biała księga Passfielda () – oficjalny dokument przyjęty 20 października 1930 przez Sekretarza Kolonii Lorda Passfielda. Było to formalne oświadczenie rządu Wielkiej Brytanii odnośnie do polityki względem Mandatu Palestyny. Oświadczenie Lorda Passfielda było konsekwencją przedstawionego 1 października 1930 Raportu Komisji Simpsona w sprawie wyjaśnienia przyczyn i okoliczności zamieszek w Palestynie z 1929. Biała księga Passfielda w znacznym stopniu ograniczyła wielkość żydowskiej imigracji napływającej do Palestyny.
Była to druga z Białych Ksiąg odnoszących się do brytyjskiego Mandatu Palestyny. W 1922 została opublikowana biała księga Churchilla, a następnie biała księga z 1939.
Tło historyczne W dniach 23–31 sierpnia 1929 w wielu miejscach brytyjskiego Mandatu Palestyny wybuchły zamieszki w Palestynie. Do najcięższych starć doszło w Jerozolimie, ale miały miejsce także pogrom w Hebronie i pogrom w Safedzie. W ciągu tygodnia gwałtownych starć zginęło 133 Żydów i 116 Arabów, a rannych zostało 198 Żydów i 232 Arabów. W celu dokładnego zbadania przebiegu, okoliczności i przyczyn zamieszek, brytyjski Urząd Kolonialny powołał komisję śledczą na czele której stanął wybitny prawnik sir Walter Shaw.