Zarówno Arabowie i Żydzi atakowali Rząd zarzutami i żądaniami opartymi na fałszywych założeniach, że było to obowiązkiem Rządu Jego Królewskiej Mości w wykonywaniu polityki, której w rzeczywistości jest pozbawiony przez wyraźne warunki mandatu. Premier, w wymienionym powyżej oświadczeniu, wypowiedział słowa, które nie mogą być bardziej jasne, że intencją Rządu Jego Królewskiej Mości jest nadal zarządzać Palestyną zgodnie z zapisami mandatu, zatwierdzonego przez Radę Ligi Narodów. „To”, powiedział Pan Ramsay MacDonald, „jest międzynarodowym zobowiązaniem, którego nie można oddalić”. Mimo tak jednoznacznej deklaracji, wydaje się, że jakimś sposobem była rozpatrywana możliwość wycofania się z ograniczeń narzuconych przez wyraźne warunki mandatu. Należy raz na zawsze zdać sobie sprawę, z jednej strony, że Żydowscy przywódcy niepotrzebnie zwracają się do Rządu Jego Królewskiej Mości, aby wymusić ustępstwa w polityce na rzecz imigracji i ziemi, aby zaspokoić bezkompromisowe oczekiwania opinii Syjonistycznej. Byłoby to ignorowaniem równie ważnych zobowiązań władz wobec nie-Żydowskich mieszkańców Palestyny. Z drugiej strony, równie niepotrzebnie Arabscy przywódcy utrzymują swoje żądania odnośnie formy Konstytucji, które są niemożliwe do spełnienia przez Rząd Jego Królewskiej Mości, ponieważ są już określone podwójne zobowiązania.