Po uwolnieniu w roku 1835 wyjechał do Petersburga, gdzie zajmował się odszukiwaniem polskich rękopisów skonfiskowanych po powstaniu listopadowym.
Twórczość Ignacy Onacewicz pozostawił po sobie wiele materiałów, związanych głównie z historią Litwy i epoką zygmuntowską. Przed śmiercią dużą część dorobku przekazał polskim bibliotekom oraz uczonym.
Ważniejsze dzieła Rozprawa konkursowa na Katedrę Historii Powszechnej, pod godłem: Praecipuum munus annalium, reor, ne virtutes sileantur, utque pravis dictis factisque ex posteritate et infamia metus sit, powst. w latach 1820-1821; fragm.: Uwagi nad historią powszechną, "Magazyn Powszechny" 1840, zeszyt 11-12; całość niewydana, zaginęła Nota; Genealogia familii Jagiellońskiej, wyd. w: A. B. Hlebowicz: Krótki rys życia Witołda, w. księcia litewskiego, Wilno 1821 Krótki rys dziejów Litwy. (Wstęp do) J. Albertrandi: Panowanie Kazimierza, Jana Alberta i Aleksandra Jagiellończyków..., zobacz Prace edytorskie poz. 2 Nota o kuratorii Nowosilcowa, podana na ręce generała Rosen, powst. w styczniu 1830, wyd. J. Lelewel w: Nowosilcow w Wilnie w roku szkolnym 1823/4, Warszawa 1831 Pamiętniki – kronika, powst. w latach: 1800-1835 (według J. Iwaszkiewicza), 1810-1835 (według L. Janowskiego); niewydane;