Państwo Gołowlewowie () – powieść Michaiła Sałtykowa-Szczedrina, napisana w latach 1875–1880. Utwór zawiera pięć rozdziałów i pierwotnie był publikowany jako cykl opowiadań, drukowanych w czasopiśmie „Otieczestwiennyje zapiski” w latach 1875–1876. W 1876 r. Sałtykow-Szczedrin postanowił napisać powieść, połączył wydrukowane wcześniej opowiadania i dopisał jeszcze dwa rozdziały.
Powieść opowiada historię rodziny Gołowlewów, żyjącej na rosyjskiej prowincji drugiej połowy XIX w. Głową rodziny jest teoretycznie Władimir Michajłowicz Gołowlew, lecz ponieważ odznacza się on nadzwyczajnym lenistwem i zupełnym brakiem zdolności do zarządzania swoimi dobrami, wszystkim faktycznie kieruje jego żona, Arina Pietrowna. Kobieta rządzi rodzinnymi włościami twardą ręką, jest skąpa, a od rodziny wymaga całkowitego posłuszeństwa. Małżonkowie posiadają czworo dzieci- Stiepana, Annę, Pawła i Porfirego. To właśnie Porfiry Władimirowicz Gołowlew, zwany przez rodzinę Judaszkiem lub Krwiopijcą jest głównym bohaterem powieści. Ulubieniec matki, zawsze znajdował okazję, żeby się jej podlizać. Porfiry jest obłudnikiem, skrywającym swoje wyrachowanie pod maską łagodności i fałszywej pobożności.