znaczy „pamiętam (bo wcześniej zapamiętałem)”, a okrzyk Archimedesa eureka! ( heureka) oznacza dosłownie „znalazłem (i teraz już mam)”.
Charakterystyczną cechą greckiej koniugacji jest augment, przybierany w odmianie czasów historycznych. W najprostszej formie ma on postać dodawanego na początku wyrazu, np. „piszę” (czas teraźniejszy), ale „pisałem” (imperfectum), „napisałem” (aoryst). Gdy czasownik zaczyna się na samogłoskę, augment zlewa się z nią i ulega ona wzdłużeniu, i niekiedy dalszym przekształceniom: „jem”, „jadłem”. W czasach perfectum występuje inna charakterystyczna cecha – reduplikacja, polegająca na podwojeniu pierwszej głoski czasownika, np. „napisałem (i teraz jest napisane)”.
Zobacz też język nowogrecki alfabet grecki accusativus cum infinitivo spójka
Przypisy
Kategoria:Język grecki Kategoria:Starożytna Grecja Grecki klasyczny, język