220px|bezramki|prawo Aleksander (zm. między 30 stycznia 1378 a 1382) – syn księcia Nowogródka Koriata Giedyminowicza, książę włodzimierski, łucki i podolski.
Życiorys Aleksander Koriatowic posiadał wołost trembowelską, którą otrzymał od wielkiego księcia Lubarta po 1340. Po zajęciu ziem ruskich przez króla Kazimierza Wielkiego (1340) został jego wasalemŁeontij Wojtowycz: Podilske kniaziwstvo (XIV - poczatok XV st) W: Udilni kniaziwstwa Riurykowycziw i Gedyminowycziw u XII-XVI st. Istoryko-heneałohiczne doslidżennia. Lwów, 1996, s. 109. . . Najprawdopodobniej około 1366 przyjął wyznanie katolickieHenryk Paszkiewicz dawniej twierdził, że prawdopodobnie w 1349-1350 → zob. Henryk Paszkiewicz: Aleksander Korjatowicz, wnuk w. ks. Litwy, Giedymina, s. 63.. W 1366 otrzymał od króla polskiego Kazimierza Wielkiego jako lenno ziemie włodzimierską i łucką. W 1371, po przejęciu władzy w księstwie przez Lubarta Giedyminowica, wraz z bratem Jerzym objął władzę na Podolu. Po śmierci Jerzego Aleksander przejął całkowitą kontrolę nad ziemią podolską. Zgodnie z przekazem latopisów litewsko-ruskich, Aleksander Koriatowic zginął w bitwie z TataramiŁeontij Wojtowycz twierdzi że ok. 1380. Nie wiadomo, czy był żonaty i czy pozostawił potomstwo.
Przypisy