W chwili pierwszego i jedynego startu nie był jeszcze gotowy system podtrzymywania życia, niemożliwy był więc lot załogowy. Sytuacja finansowa ZSRR nie pozwalała na kontynuację programu. Lot Burana był swoistym ‘aktem rozpaczy’ zdesperowanego zespołu konstruktorów pod wodzą Gleba Łozino-Łozinskiego, który tylko w ten sposób mógł udowodnić, że całość prac nie poszła na marne.
Program rosyjskiego wahadłowca został zamknięty przez prezydenta Jelcyna w ramach cięć budżetowych w roku 1993.
Skonstruowane egzemplarze Zdjęcie Numer seryjny Data ukończenia Użycie Stan aktualny Pojazdy produkcyjne 150px OK-1K1 – „Buran” (11F35 K1) 1986 Lot bezzałogowy (1988) Zniszczony w 2002 w katastrofie hangaru 150px OK-1K2 – nieformalnie „Pticzka” (11F35 K2) 1988 Ukończony w 95–97%, nie użyty Własność Kazachstanu, w kosmodromie Bajkonur, w budynku MIK. 150px OK-2K1 „Bajkał” (?) (11F35 K3) 1990? Niekompletny Częściowo odtworzony (jako część ekspozycji w czasie pokazów lotniczych), w Instytucie Badań Lotniczych im. Gromowa w mieście Żukowskij OK-TK(?) (11F35 K4) 1991? Niekompletny Fragmenty znajdują się przed fabryką Tuszino. 2.03 (11F35 K5) 1992?