Władysław Frydrych był żonaty z Marią Szczepańską. Miał dwie córki: Irenę (1924–1994) i Cecylię Helenę (1927–2003).

Twórczość We wczesnym okresie twórczości najchętniej malował akwarele, stopniowo przechodząc na technikę olejną sztalugową, pastel, rzadziej grafikę artystyczną. Charakterystyczną cechą jego obrazów była swoista stylizacja form oraz przygaszona kolorystyka. Pierwsza wystawa prac miała miejsce w Koźminie Wlkp. zorganizowana wspólnie z malarzem Józefem Ujhelyi (1927). Następne wystawy związane były z Grupą Plastyków Bydgoskich (1932–1939). W 1938 znalazł się w gronie założycieli Związku Zawodowych Plastyków „Bydgost”. Trzykrotnie otrzymał Nagrodę Artystyczną Miasta Bydgoszczy (1936, 1937, 1938). Zaraz po wyzwoleniu został członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków w Krakowie, a po przyjeździe do Bydgoszczy - ZPAP Okręgu Pomorskiego. Tematem jego prac z okresu międzywojennego były głównie pejzaże oraz zabytkowe fragmenty miast i wsi południowych i wschodnich rejonów Polski, a także Wielkopolski i rejonu bydgoskiego (m.in.