Maria Ewa Łunkiewicz-Rogoyska „Mewa” (ur. 5 kwietnia 1895 w Kudryńcach, zm. 4 września 1967 w Warszawie) – polska malarka, przedstawicielka międzywojennej i powojennej awangardy.
Życiorys Urodziła się w rodzinie inżyniera rolnika Stanisława Chmielowskiego i malarki Marii z Kłopotowskich. Była siostrą Teodora (1892–1920), majora artylerii Wojska Polskiego. Stryjem Marii Ewy był malarz Adam Chmielowski (późniejszy Brat Albert). W roku 1919 wyszła za mąż za Jerzego Antoniego Łunkiewicza, majora armii gen. Hallera. Rozwiodła się z nim w 1934 roku, używała jednak potem jego nazwiska sygnując swe prace. W latach 1921–1924, podczas pobytu z mężem w Paryżu, Łunkiewicz-Rogoyska studiowała malarstwo w École Nationale des Arts Décoratifs, gdzie pozostawała w kręgu Le Corbusiera, Pieta Mondriana, Amédée Ozenfanta, Michela Seuphora oraz grupy artystycznej Cercle et Carré. Prawdopodobnie w tamtym czasie poznała Henryka Stażewskiego.