D50 w wyścigach Samochód zadebiutował w Grand Prix Hiszpanii 1954. Jego kierowca, Alberto Ascari, zdobył wówczas pole position i najszybsze okrążenie, ale wycofał się po 10 okrążeniach po awarii sprzęgła. Sezon 1955 Ascari rozpoczął od dwóch zwycięstw w przedsezonowych wyścigach we Włoszech. Podczas Grand Prix Monako 1955 Ascari wpadł do wody. Włoch przeżył, ale zginął kilka tygodni później podczas testu sportowego samochodu Ferrari.
Nie mając czołowego kierowcy i przeżywając problemy finansowe, Lancia postanowiła wycofać się z Formuły 1 i sprzedać D50 Ferrari. Samochodem przemianowanym na Ferrari D50 Juan Manuel Fangio zdobył tytuł mistrza świata w roku 1956. Ferrari D50 ścigało się w Formule 1 do sezonu 1957.
Dalsze losy modelu Zbudowano sześć egzemplarzy modelu. Jednakże po wycofaniu się Lancii z wyścigów cztery z nich zostały zniszczone. Dwa pozostałe znajdują się we włoskich muzeach i po zakończeniu rywalizacji w Formule 1 rzadko brały udział w pokazach. Jednakże przetrwało wiele silników i skrzyń biegów, przez co zbudowano przynajmniej siedem replik D50. Budowniczy tych replik otrzymali pełny dostęp do oryginalnych samochodów, co umożliwiło im wierne odtworzenie modelu D50.