odcisk rewersowy tworzyło nieregularne wgłębienie (tzw. quadratum incusum) od dolnej puncy menniczej. Oznakowania awersowe wyższych nominałów nosiły wyobrażenie głowy lwa, a niższych – lwiej łapy. Stanowiły one wizualno-prawną królewską gwarancję właściwej wagi i czystości kruszcu. Oparty na naturalnym elektrum wzorzec monetarny Gygesa szybko przejęły jońskie miasta Milet i Efez, wypuszczając monety z własnymi oznakowaniami – wyobrażeniami lwa oraz pszczoły (bądź jelenia). W Grecji właściwej (kontynentalnej) pieniądz w tej postaci został zastosowany przez władcę Argos Fejdona i pełniej rozwinięty funkcjonalnie na zależnej od niego Eginie, będącej ważnym ośrodkiem handlu wymiennego, gdzie dał początek odrębnemu systemowi monetarnemu. System lidyjski był z pewnością poprzednikiem egineckiego, powstałego ok. 670-660 p.n.e., a o dzielącej je niewielkiej różnicy czasowej świadczy konceptualno-techniczne podobieństwo staterów wytwarzanych z elektrum.
Wśród następców Gygesa znaczne ilości tych wartościowych monet bił Alyattes, a lidyjski wynalazek pieniądza z elektrum wkrótce został przyjęty w kolejnych centrach handlowych Jonii, jak Fokaja czy wyspiarskie Chios i Samos.