Zbigniew Tadeusz Kamykowski (ur. 15 października 1921 w Chełmie, zm. 30 września 1998 w Warszawie-Ursusie) – artysta fotografik, członek rzeczywisty Związku Polskich Artystów Fotografików Okręgu warszawskiego (ZPAF) (od 1952 r).
Życiorys Syn Ludwika Kamykowskiego. Dzieciństwo spędził w Lublinie, z którego przeniósł się wraz z rodzicami do Krakowa w 1937 roku. Tutaj, podczas okupacji zdał maturę na tajnych kompletach i rozpoczął studia filologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończył je z tytułem magistra polonistyki. Po zakończeniu wojny został asystentem polonistyki na UJ. Następnie objął posadę asystenta prof. J. Krzyżanowskiego na tworzącym się Uniwersytecie Warszawskim.
Jako polonista dokumentował na mikrofilmach odratowane z pożogi wojennej książki i woluminy. Wtedy zaczęło się zainteresowanie fotografią, która stała się jego zawodem.
Z poważniejszą pracą fotograficzną zetknął się w 1947 r. w Muzeum Etnograficznym. Od 1949 roku zajął się fotografią artystyczną, nawiązując kontakty ze środowiskiem fotografików uczestniczących w ruchu wystawienniczym.