Hanna Nałkowska (ur. 18 stycznia 1888 w Warszawie, zm. 24 września 1970 tamże) – polska rzeźbiarka.
mały|Mural Hanny Nałkowskiej na kamienicy przy ulicy Warszawskiej 24 w Wołominie mały| Kopia rzeźby „Helenka” autorstwa Hanny Nałkowskiej przy Muzeum Zofii i Wacława Nałkowskich w Wołominie
Debiut artystki Ukończyła pensję Emilii Pankiewiczówny. Uczyła się rzeźbiarstwa u Teodora Skoniecznego. Po raz pierwszy wystawiła rzeźbę w 1913 roku w Salonie Wiosennym Zachęty, była to praca Helenka. W 1916 roku wstąpiła do Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uczyła się malarstwa u profesorów Edwarda Trojanowskiego, Stanisława Lentza i Karola Tichego, a rzeźby u Xawerego Dunikowskiego i Edwarda Wittiga. W tym samym roku otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie Zachęty za rzeźbę Bojownik. mały|Fragment wystawy poświęconej Hannie Nałkowskiej w Wołominie
Okres międzywojenny mały|Zdjęcie rodziny Nałkowskich (siedzą od lewej Wacław Nałkowski, jego teściowa i żona Anna. Stoją córki: Zofia i Hanna) Okres międzywojenny to czas ożywionej działalności artystycznej Hanny Nałkowskiej.