Jan Władysław Janiszowski (ur. 15 czerwca 1874 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 15 czerwca 1874 w Warszawie, w rodzinie Lucjana Józefa (1847–1912), dyrektora Siedleckiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu, i Julii Anny z Rutkowskich (1848–1931). Ukończył sześć oddziałów w warszawskiej szkole miejskiej i zdał egzamin z zakresu sześciu klas szkoły realnej, który uprawniał go do odbycia służby wojskowej w armii rosyjskiej na prawach wolontariusza. 1 stycznia 1893 wstąpił jako wolontariusz do 29 czernichowskiego pułku piechoty. Od 1 lipca 1894, po ukończeniu ośmiomiesięcznego kursu szkoły podoficerskiej, pełnił służbę w jednej z kompanii pułku. 15 lipca 1895 został odkomenderowany do Odeskiej Szkoły Junkrów Piechoty. 15 sierpnia 1897, po ukończeniu szkoły, został mianowany chorążym i wcielony do 50 białostockiego pułku piechoty na stanowisko młodszego oficera kompanii.