Stalinowski proces poetów żydowskich – proces i egzekucja trzynastu żydowskich literatów i osób publicznych w ZSRR 12 sierpnia 1952 w moskiewskim więzieniu na Łubiance. Aresztowani w 1948 i 1949 roku byli torturowani i izolowani przez trzy lata, a następnie oskarżono ich o szpiegostwo i zdradę. Proces był częścią antyżydowskich prześladowań przez władze ZSRR na przełomie lat 40. i 50. XX wieku. Pięciu spośród zamordowanych było pisarzami jidyszowymi i członkami Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego.

Żydowski Komitet Antyfaszystowski

W czasie agresji nazistowskich Niemiec na ZSRR, władze sowieckie podjęły wysuwaną przez dwóch bundowców, Henryka Erlicha i Wiktora Altera ideę powstania międzynarodowego komitetu żydowskiego na rzecz walki z hitleryzmem. Organizacji tej nadano nazwę Żydowski Komitet Antyfaszystowski (ŻKA). Po egzekucji Erlicha i Altera na rozkaz Stalina, Komitet działał pod przewodnictwem aktora i reżysera, Salomona Michoelsa. Wchodzący w jego skład znani jidyszowi literaci, aktorzy i lekarze nakłaniali w swoich artykułach, przemówieniach radiowych i podróżach po USA i Wielkiej Brytanii żydowską opinię publiczną do wsparcia ZSRR w walce przeciw nazizmowi.