Jednak Zhiyi bez wahania angażował się w publiczne debaty i zaczął przyciągać wielu uczniów i świeckich zwolenników.

Pomimo sukcesu, Zhiyi odczuwał niedosyt, że zbyt mała liczba jego uczniów osiągnęła prawdziwe i głębokie zrozumienie sutry, i jesienią 575 r., w wieku 38 lat, opuścił Waguan si i udał się w podróż na górę Tiantai we wschodniej części prowincji Zhejiang. Góra ta już od dłuższego czasu przyciągała zarówno buddystów jak i taoistów. thumb|200px|Japońskie wyobrażenie Zhiyi

Góra Tiantai Po przybyciu na góręGóra Tiantai jest właściwie łańcuchem górskim Zhiyi rozpoczął ascetyczną praktykę medytacyjną na najwyższym szczycie Tiantai – Huading (华顶山). Przeżył wówczas kolejne mistyczne doświadczenie. Był atakowany przez demony, jednak mocno trzymał się swojej praktyki i wkrótce dostąpił wizji potwierdzającej prawdziwość jego wierzeń. Było to więc jego trzecie oświecenie i kolejny wielki krok w jego rozwoju duchowym.

W kilka lat potem Zhiyi i jego uczniowie otrzymali wsparcie i finansową pomoc cesarza Xuana z dynastii Chen.