W 597 r. Zhiyi zmarł na górze Tiantai. W okresie Tang otrzymał pośmiertny tytuł Tiantai Dashi (天台大師 – Wielki Nauczyciel Tiantai).
thumb|150px|Guanding – uczeń i następca Zhiyi
Nauki Tiantai obalił klasyfikacje zawarte w świętych pismach, formułowane przez główne szkoły buddyjskie w jego czasach, które opierały się albo na Sutrze Awatamsaki (chiń. Huayanjing) (Sutra Girlandy Kwiatów) albo na Sutrze Nirwany. Tiantai wymyślił klasyfikację pięciu okresów i ośmiu nauk, ustanawiając tym sposobem wyższość Sutry Lotosu. Wyjaśnił także teorię trzech tysięcy światów w jednym momencie życia (yinian sanqian, jap. ichinen sanzen). Usystematyzował zarówno doktrynę jak i metodę praktyki, dlatego też był czczony jako założyciel szkoły. W Sutrze Lotosu Budda Siakjamuni dostarcza podstaw teoretycznych dla wupinzun (jap. gohonzon), zaś teorię Tiantaia yinian sanqian można porównać do kopii fotograficznej.
Dzieła T – numer katalogowy tekstu w Taishō shinshū daizōkyō, Tokio 1924-1934 Fahua xuanyi (法华玄義) skrócona forma Miàofǎ liánhuā jīngxuán yì (妙法蓮華經玄義); (jap. Myōhō renge kyōgen gi) T. 1716 Mohe zhiguan (摩訶止観; Wielkie uspokojenie i wgląd) (jap. Makashikan) Liumiao famen (六妙法门) Fahua wenju (法华文句) skrócona forma Miàofǎliánhuājīng wénjù (妙法蓮華經文句);