Lucjan Miładowski (ur. 29 sierpnia 1897 w Sokołówce k. Grodna, zm. 18 kwietnia 1975 w Edynburgu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był uczestnikiem III powstania śląskiego, od grudnia 1920 do 1 lipca 1921 roku członkiem Grupy Wawelberga. W 1923 roku pełnił służbę w 21 pułku piechoty w Warszawie. W styczniu 1925 roku został przydzielony do Biura Ścisłej Rady Wojennej, a następnie przeniesiony służbowo do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych.
Był uwikłany w niewyjaśnioną sprawę „zaginięcia” generała brygady Włodzimierza Zagórskiego.
W grudniu 1926 roku został przydzielony do Samodzielnego Referatu Personalnego przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych na stanowisko referenta. Awans na kapitana otrzymał ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku. Na początku 1935 został wyznaczony na stanowisko adiutanta Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych marszałka Józefa Piłsudskiego. 27 czerwca 1935 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 sierpnia 1935 roku został przydzielony do Prezydium Rady Ministrów na sześciomiesięczną praktykę. Później został przeniesiony w stan spoczynku.