Marian Łukaniszyn (ur. 9 grudnia 1953 w Opolu) – polski elektrotechnik, specjalizujący się w maszynach elektrycznych i transformatorach, teorii pola elektrycznego; nauczyciel akademicki, związany w politechnikami w Opolu i we Wrocławiu.
Życiorys Urodził się w 1953 roku w Opolu, z którym związał całe swoje życie zawodowe. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia na Wydziale Elektrycznym Wyższej Szkoły Inżynieryjnej w Opolu, uzyskując w 1977 roku tytuł magistra inżyniera elektryki o specjalności przetwarzanie i użytkowanie energii elektrycznej. Bezpośrednio po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w swojej macierzystej uczelni. W 1985 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na Wydziale Elektrycznym Politechniki ŁódzkiejWiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 13 (176), czerwiec 2008, s. 26. Na tej samej uczelni otrzymał w 1991 roku także stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie elektrotechniki o specjalności maszyny elektryczne na podstawie rozprawy pt. Modelowanie pól magnetycznych i elektrycznych trójwymiarowych metodą różnic skończonych z wykorzystaniem szybkich procesur obliczeniowych. Niedługo potem został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego WSI w Opolu. W 2003 roku uzyskał tytuł profesora nauk technicznych.