Bracia Jenkins rozpoczęli regularne treningi łyżwiarstwa, jednak w 1952 roku ich ojciec stracił pracę co oznaczało dla nich koniec przygody z łyżwiarstwem. Z pomocą przyszedł im klub łyżwiarski Broadmoor, który latem tego samego roku zaproponował im przyjazd do Colorado Springs i bezpłatne treningi oraz możliwość darmowej jazdy na ich lokalnym lodowisku. W tym czasie fundacja El Pomar przyznała im stypendia co pozwoliło im na utrzymanie i kontynuowanie kariery. Braci Jenkins wspierała w tym czasie matka, zaś ojciec po problemach z kolejnymi pracami został alkoholikiem.
Kariera amatorska David Jenkins rywalizował w konkurencji solistów równocześnie ze starszym bratem Hayesem Alanem, któremu ustępował na podium zdobywając brązowe medale na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956 w Cortinie d’Ampezzo oraz na mistrzostwach świata w 1955 i 1956 roku (Hayes Alan wygrywał te zawody).