thumb|300px|Rozszczepienie poziomów t2g i eg dla kompleksu oktaedrycznego w przypadku ich nierównomiernego obsadzenia. W wyniku efektu Jahna-Tellera poziomy eg ulegają rozszczepieniu na a1g i b1g, natomiast poziomy t2g na eg i b2g. Kolejność powstałych poziomów energetycznych zależy od kierunku deformacji wiązania znajdującego się wzdłuż osi S4 oktaedru. Trzeba zaznaczyć, że nowo powstałe orbitale nadal posiadają indeks „g”, co świadczy o zachowaniu środka symetrii. Efekt Jahna-Tellera (czyt. efekt Jaana-Telera) – zjawisko spontanicznego łamania symetrii występujące w układach cząsteczkowych, jak i ciałach stałych, mające swoje konsekwencje w chemii koordynacyjnej, krystalografii, spektroskopii, stereochemii, fizyce ciała stałego i molekularnej, a także w badaniu materiałów funkcjonalnych. Po raz pierwszy zostało ono zaproponowane i wyjaśnione na gruncie teoretycznym przez Hermanna Arthura Jahna i Edwarda Tellera w roku 1937, od których nazwisk pochodzi nazwa zjawiska.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Efekt Jahna-Tellera · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.