Medal Rannych (niem. Verwundetenmedaille, węg. Sebesültek Érme) – odznaczenie wojskowe nadawane przez Austro-Węgry w latach 1917–1918 i przez Republikę Austrii od 1975.
Czasy cesarstwa Medal został po raz pierwszy ustanowiony przez cesarza Karola I 12 sierpnia 1917 roku. Nadawane żołnierzom austro-węgierskim, bez względu na stopień i rodzaj broni, oraz osobom cywilnym współpracującym z siłami zbrojnymi, za rany odniesione w wyniku działań wojennych, a także osobom, które zostały inwalidami na skutek takich działań.
Wykonany z cynku medal miał średnicę 38 mm. Awers: wizerunek zwróconej w prawo głowy cesarza Karola bez korony, z łac. napisem „CAROLVS” powyżej oraz dwiema gałązkami laurowymi poniżej. Rewers: łac. napis „LAESO MILITI” (rannemu żołnierzowi) w dwóch rzędach oraz rok „MCMXVIII” zapisany cyframi rzymskimi poniżej. Wstążka: złożona w trójkąt, szara (popielata) z czerwonymi paskami wzdłuż brzegów, oraz z jednym do pięciu czerwonymi paskami pośrodku, oblamowanymi czarnymi prążkami za każdą odniesioną ranę.