Główne odmiany gamb Odmiana tenorowa Odmiana podstawowa, powszechnie utożsamiana z violą da gamba. Instrument sześciostrunowy, długości od 50 do 58 cm, z kwartowo-tercjowym strojem (G c f a d¹ g¹) lub (A d g h e¹ a¹). Od połowy XVII w. chętnie wykorzystywana przez kompozytorów barokowych, np. Sonaty gambowe Johanna Sebastiana Bacha (3 sonaty na violę da gamba/ wiolonczelę i b.c., BWV 1027–1029). Istniała też jej pięciostrunowa wersja altowa, bez najniższej struny (c f a d¹ g¹).
Odmiana dyszkantowa Zwana też dessus de viole. Gamba sześciostrunowa, długości od 32 do 45 cm, ze strojem kwartowo-tercjowym (d g c¹ e¹ a¹ d²). We Francji była też w użyciu dyszkantowa pardessus de viole, z najwyższą struną g².
Odmiana barytonowa
Baryton, viola di bardone.
Odmiana kontrabasowa Kontrabasowa viola da gamba, zwana też contrabasso, stała się prototypem dzisiejszego kontrabasu. Sześciostrunowa, o długości od 61 do 76 cm, ze strojem kwartowo-tercjowym (D1 G1 С E A d). Była instrumentem zespołowym, zazwyczaj realizującym basso continuo. W XVII w. zrezygnowano z progów na jej podstrunnicy, a w XVIII w. zmniejszono liczbę strun do czterech. Znana jest też violone da gamba, o wyższym stroju (G1 С F A d g).
Zobacz też viola da braccio viola d’amore
Przypisy
Kategoria:Rodzina skrzypiec Kategoria:Instrumenty dawne Kategoria:Chordofony szyjkowe