Rembrandt przedstawił swoją młodą żonę jako Florę – rzymską boginię wiosny. Na głowie dziewczyny namalował pełen szczegółów kwiatowy wianek, a w dłoni umieścił laskę oplecioną kwiatami. Poza dziewczyny i jej strój sugeruje, iż podczas pozowania była brzemienna. W 1635 roku urodziła syna, który żył zaledwie 2 miesiące. Stan błogosławieństwa jest prawdopodobnie przyczyną radości i czułości jaką Rembrandt uchwycił na twarzy dziewczyny.
Historia obrazu Obraz został zakupiony do Ermitażu w latach 1770–1774. W 1985 roku dzieło zostało uszkodzone przez niezrównoważonego człowieka, który oblał je kwasem. Prace konserwatorskie trwały bardzo długo, lecz nie udało się w pełni przywrócić mistrzowskiego laserunku, którym się wyróżniało.
Flora – wersja londyńska W 1635 roku Rembrandt jeszcze raz powrócił do motywu Flory, w którą ponownie wcieliła się jego żona. Prześwietlenie rentgenowskie wykazało, iż pierwotnym zamysłem malarza było namalowanie biblijnej Judyty z głową Holofernesa. Mistrz zrezygnował z tematu i namalował swoją żonę prawdopodobnie tuż przed narodzinami syna.
Bibliografia Douglas Mannering Życie i twórczość. Rembrandt, wyd. Muza SA, Warszawa 1995, . Stefano Zuffi, Stefano Paccatori Rembrandt, wyd. Arkady, Warszawa 2006, . Cristina Sirigatti Wielkie muzea. Ermitaż, wyd HPS, Warszawa 2007, .
Kategoria:Portrety autorstwa Rembrandta Kategoria:Obrazy w Muzeum Ermitażu