Powinny porzucić funkcję polityczną, zająć się służbą społeczną. Przyszłość należy więc do państwa społecznego, które stanowi „połączenie twórczych poczynań jednostki z realizacyjną siłą zbiorowości”Wacław Makowski, My i wy, Warszawa 1938, s. 92–93.. W państwie społecznym instytucje publiczne przenikają różne formy organizacji społecznej, np. organizacje samorządowe i gospodarcze, które tworzyłyby samorządy gospodarcze i zawodowe. Ograniczeniu powinna też ulec działalność partii politycznych, które są zbędnym (pasożytniczym) pośrednikiem między państwem a społeczeństwem. Zrzeszenia i instytucje państwowe urzeczywistniają idee solidaryzmu i są apolityczne.
Zdaniem Makowskiego podstawowe zasady tak rozumianego państwa zawierał rozdział I Konstytucji kwietniowej z 1935.
Dzieła (1911) Zbrodnie, kary i sądy wyjątkowe, Warszawa; (1917) Podstawy filozofii prawa karnego, Warszawa; (1932) Reklama polityczna a t.zw. wola społeczna, Themis Polska 8/1932, osobne wydanie Warszawa 1934; (1933) Rewizja umowy społecznej, Warszawa; (1936) Państwo społeczne, Warszawa; (1938) My i wy, Warszawa; (1939) Nauka o państwie (I) Teoria państwa, Warszawa; (1998) Wacław M.