Czarna Ręka (arab. الكف الاسود; al-Kaff al-Aswad) – arabska nielegalna, podziemna organizacja paramilitarna działająca w latach 1930–1935 w Brytyjskim Mandacie Palestyny w oparciu o metody terrorystyczne.
Przyczyny powstania Podczas I wojny światowej w 1917 brytyjska armia pokonała siły Imperium Osmańskiego na Bliskim Wschodzie. Część Arabów uległa wówczas wpływom panarabizmu i stała się zwolennikami utworzenia Wielkiej Syrii, która miała być arabskim państwem obejmującym wszystkie ziemie zamieszkiwane przez Arabów – od Syrii, przez Palestynę i Arabię do Jemenu. Mocarstwa zachodnie miały jednak odmienne plany odnośnie do porządku politycznego na Bliskim Wschodzie, i był on bezpośrednią konsekwencją zawartej w 1916 brytyjsko-francuskiej umowy Sykes-Picot. Dzieliła ona Bliski Wschód na pięć stref wpływów należących do Brytyjczyków i Francuzów, przy czym zakładano utworzenie obszaru, na którym miało powstać niezależne państwa arabskie. Postępując w zgodzie z tym porozumieniem, wojska brytyjskie nie zajęły w 1917 syryjskich miast Damaszku, Hims, Hama i Aleppo, pozostawiając je dla wojsk francuskich. Syryjczycy odmówili jednak uznania jakiegokolwiek prawa francuskiego rządu do sprawowania kontroli nad którąkolwiek częścią terytorium swojego państwa. 8 marca 1920 proklamowano w Damaszku powstanie niepodległego państwa arabskiego.