thumb|Kopia czternastowiecznej figury św. Ottona z Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie
thumb|Opactwo benedyktyńskie: kościół św. Michała z kaplicą grobową i relikwiarzem św. Ottona na Wzgórzu Świętego Michała w Bambergu thumb|Witraż św. Ottona z Bambergu w kamieńskiej konkatedrze
Otton z Bambergu, Otto von Mistelbach, znany także jako Otto z Bambergu czy Otto(n) z Bambergi, niem. Otto von Bamberg (ur. ok. 1060 we Frankonii, zm. 30 czerwca 1139 w Bambergu) – biskup Bambergu od 1102, kanclerz cesarza Henryka IV, misjonarz, święty Kościoła katolickiego, zwany „Apostołem Pomorzan” i „ojcem klasztorów”.
Otton przez całe lata 80. XI w. pozostawał w Polsce. Był nauczycielem w szkole katedralnej w Płocku, stolicy książęcej i biskupiej. Do szkoły tej uczęszczali wyłącznie kandydaci do stanu duchownego, synowie z polskich możniejszych rodów rycerskich. Znał doskonale język polski i nauczał w nim. To właśnie znajomość mowy polskiej mogła być przyczyną wezwania Ottona do chrystianizacji Pomorza.