Poślubił on Cedrówkę i stąd kierował swoimi kuźnicami w Adamowie i Rudzie Strawczyńskiej, a po jakimś czasie uzyskał tytuł szlachcica.
Według danych z końca XVIII wieku Dąbrowa, podobnie jak sąsiednia wieś Szydłówek była bogata w złoża naturalne żelaza (syderyt, hematyt, limonit i sferosyderyt), które wykorzystywane było przez kuźnię w Samsonowie, Cedzynie oraz Brzezinkach (lub Brzezinach). Z uwagi na bogactwo rudy żelaza istnieje duże prawdopodobieństwo, że osadnictwo na tym terenie sięgało wczesnego średniowiecza. Brak kompleksowych badań archeologicznych powoduje, iż teza ta wciąż pozostaje nieudowodniona. Na terenie dzisiejszej Dąbrowy znaleziono jednak fragment naczyń glinianych z okresu średniowiecza oraz fragment brzuśca naczynia glinianego z okresu wpływów rzymskich.
Dąbrowa jest bogata w złoża rud żelaza. Ostatnie próby poszukiwania złóż miały miejsce w 1958 r., kiedy to realizowano "projekt robót geologicznych dla zbadania rud żelaza w utworach kuwinu w rejonie Dąbrowy koło Kielc". Także w latach pięćdziesiątych XX wieku Krakowskie Przedsiębiorstwo Geologiczne Surowców Hutniczych prowadziło na terenie dawnej gminy Dąbrowa poszukiwania rudy miedzi. Zgodnie z 10 tomem „Studiów Muzealno-Historycznych” wydanym przez Muzeum Historii Kielc, art. pn.