2-3-2W (ros. 2-3-2В, numer seryjny 6998) – radziecka doświadczalna lokomotywa parowa dla pociągów ekspresowych, z otuliną aerodynamiczną, zaprojektowana i zbudowana w jednym egzemplarzu w 1938 roku w zakładach kolejowych w Woroszyłowgradzie (obecnie Ługańsku) pod kierownictwem inżyniera D.W. Lwowa.
Projektowanie i budowa Parowóz o numerze fabrycznym 6998 został skonstruowany w Woroszyłowgradzkim Zakładzie Budowy Parowozów jako doświadczalna maszyna mająca osiągać wysokie prędkości, do prowadzenia pociągów ekspresowych. Nie miał nadanego oznaczenia kolei, natomiast w literaturze określany jest jako 2-3-2W, od układu osi w notacji rosyjskiej (2-3-2, niemiecki 2'C2') i litery oznaczającej producenta, w odróżnieniu od drugiego powstałego nieco wcześniej parowozu 2-3-2K Zakładów Kołomieńskich. Projekt powstał pod kierownictwem inżyniera D. Lwowa. Prototyp zbudowano w kwietniu 1938 roku. W odróżnieniu od konkurenta, znaczna część elementów konstrukcyjnych, w tym rurki kotłowe i cylindry, była zapożyczona z parowozów serii FD i IS, co ułatwiało eksploatację i naprawy. Konstrukcję starano się zrobić jak najlżejszą, uzyskując m.in. 3,5 tony oszczędności na walczaku kotła wykonanym ze stali podwyższonej wytrzymałości. Również koła o średnicy 2,2 m miały lżejsze pełne tarcze z otworami.