Marian Jan Raganowicz (do 1935: Marian StanisławW 1935 dokonano zmiany imion z Marian Stanisław na Marian Jan. ) (ur. 12 sierpnia 1892 w Sieniawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Franciszka i Walerii z Kuczmińskich. Miał brata Witolda Łukasza Wincentego (ur. 1902), dziennikarza, oraz siostry Barbarę Helenę i Bronisławę Marię. Uczęszczał do gimnazjum realnego w Sieniawie i Jaworowie. Następnie uczył się w Szkole Przemysłowej we Lwowie. Przed I wojną światową był członkiem Polowych Drużyn Sokolich, Polskich Drużyn Strzeleckich (od 1910). Od 1 sierpnia 1914 w 2 pułku piechoty Legionów Polskich, gdzie był dowódcą plutonu w 15 kompanii. 13 maja 1915 został kontuzjowany pod Czerniowcami i następnie trafił do niewoli rosyjskiej, z której zbiegł pod koniec 1916. W 1918 przeszedł z II Brygadą Legionów front, walczył pod Rarańczą i Kaniowem. Następnie w II Korpusie Wschodnim, jesienią 1918 wstąpił do 4 Dywizji Strzelców Polskich, po czym od grudnia tego roku służył w Wojsku Polskim.