Henry’ego, lorda Montague, straconego za zdradę w 1539, Arthura, zmarłego ok. 1528 na angielskie poty, Reginalda, Geoffreya, więzionego w Tower w latach 1538-1539; jego zeznania stały się podstawą do skazania za zdradę Henry’ego i jak i samej Margaret, Ursulę, synową straconego za zdradę w 1521 księcia Buckingham, matkę m.in. Doroty Stafford, która poślubiła wdowca po Marii Boleyn.

Największe znaczenie zdobył trzeci z synów – Reginald Pole, kardynał i ostatni rzymskokatolicki arcybiskup Canterbury.

Życie pod panowaniem Henryka VIII Małgorzata utrzymywała bliskie relacje z Katarzyną Aragońską i cieszyła się jej przyjaźnią. 14 października 1513 roku została mianowana hrabiną Salisbury. W 1516 była jedną z trzech matek chrzestnych Marii I Tudor. W 1520 została guwernantką królewny.

Wygląd i osobowość Margaret była wysoka, szczupła i miała kasztanowe włosy. Cieszyła się poważaniem wśród dworzan z uwagi na swoją pobożność i inteligencję. Hrabina była najbardziej wpływową kobietą w Anglii tuż po członkiniach rodziny królewskiej.