Został pochowany na moskiewskim cmentarzu Wagańkowskim.
Od sezonu 2004/2005 Euroliga zaczęła przyznawać nagrodę trenera roku Euroligi jego imienia.
Osiągnięcia trenerskie mały|440px|upright|Grób Gomielskiego na cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie. Na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej. Drużynowe Mistrz: olimpijski (1988) świata (1967, 1982) Europy (1961, 1963, 1965, 1967, 1969, 1979, 1981) turnieju Przyjaźń-84 (1984) ZSRR (1955, 1957, 1958, 1970–1974, 1976–1980) pucharu: Europy Mistrzów Krajowych (1958–1960, 1971) ZSRR (1972, 1973) Wicemistrz: olimpijski (1964) świata (1978) Europy (1977, 1987) ZSRR (1962, 1964, 1975, 1985–1987) Francji (1991) Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (1970, 1973) Brązowy medalista: olimpijski (1968, 1980) świata (1963, 1970) Europy (1983) mistrzostw ZSRR (1961, 1968) Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (1977) Finalista Pucharu Liderów Francji (1991) 4. miejsce w Pucharze Europy Mistrzów Krajowych (1983, 1985)