thumb|200px|Proporczyk 1 pułku ułanów Proporczyk – barwna oznaka rozpoznawcza noszona na kołnierzach mundurów Wojska Polskiego.
Proporczyki w Wojsku Polskim II RP thumb|200px|Proporczyk Szwadronu Przybocznego Naczelnego Wodza Na przełomie 1917 i 1918 roku żołnierze 1 pułku ułanówPóźniejszy 1 Pułk Ułanów Krechowieckich. I Korpusu Polskiego w Rosji ozdobili kołnierze swych mundurów miniaturowymi proporcami amarantowo-białymi. Zwyczaj ten przyjął się w pozostałych jednostkach jazdy I Korpusu i dotrwał do końca istnienia polskiej kawalerii.
W odradzającym się Wojsku Polskim, instrukcja „Przepis ubioru polowego Wojska Polskiego r. 1919” nie przewidywała początkowo noszenia proporczyków. W 1920 roku przywrócono barwne proporczyki w miejsce patki na kołnierzach żołnierzy szwadronu przybocznego, pułkach ułanów, strzelców konnych ułanów tatarskich i konnej artyleriiDziennik Rozkazów nr 27 z 1920 roku.. Proporczyki były naszywane na kołnierzu munduru, w odległości 5 mm od wężyka. Na płaszczu przyszywano proporczyk na środku kołnierza w odległości 2 cm od krótszego brzegu.