Meksykanie, posiadający wówczas jedno z najzdolniejszych pokoleń w historii (w kadrze na mistrzostwa znajdowali się wówczas gracze tacy jak Márquez, Gerardo Torrado czy Juan Pablo Rodríguez), zakończyli swój udział w młodzieżowym mundialu na ćwierćfinale, gdzie ulegli późniejszemu finaliście – Japonii (0:2).
W sierpniu 1998 Mascorro został powołany przez szkoleniowca Carlosa de los Cobosa do olimpijskiej reprezentacji Meksyku U-23 na Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów w Maracaibo, gdzie mimo nastoletniego wieku pełnił rolę podstawowego gracza, strzelając bramkę w półfinale turnieju piłkarskiego z Kostaryką (2:0). Jego kadra dotarła ostatecznie do finału, w którym uległa gospodarzom – Wenezueli (1:3) i wywalczyła srebrny medal. Rok później znalazł się w ogłoszonej przez José Luisa Reala kadrze na Igrzyska Panamerykańskie w Winnipeg. Tam jako jeden z ważniejszych zawodników meksykańskiej ekipy triumfował z nią w męskim turnieju piłkarskim po pokonaniu w finale Hondurasu (3:1) i zdobył złoty medal na igrzyskach.