Konstantyn Meliteniota (gr.: Κωνσταντῖνος Μελιτηνιώτης; zm. 1307) – teolog bizantyński, jeden z głównych teoretyków unii lyońskiej.
Życie Nazwisko Melitenioty wskazuje, że jego rodzina pochodziła z miasta Meliteny, w południowo-wschodniej Anatolii. Brak dokładnych informacji o miejscu i dacie jego urodzenia. Wedle najnowszych badań jego narodziny przypadły pomiędzy 1240 a 1250 rokiemOrphanos, 1986, s. 31.. Możliwe, że uczył się u Jerzego AkropolityHuculak, 1989, s. 106.. Nazwisko Melitenioty nosił również w XIV wieku astronom Teodor Maeliteniota, podobnie jak Konstanty, służący jako archidiakon. Konstantyn nie miał dzieci i najwyraźniej nigdy się nie ożeniłPisze o tym jego przyjaciel Jerzy Metochita, Historia ecclesiastica I.25; wyd.: Cozza-Luzi, s. 36..
W 1270 roku Konstantyn został wysłany przez cesarza Michała VIII Paleologa (1259-1282) wraz z chartofylaksem Janem Bekkosem, jako ambasador na dwór króla francuskiego Ludwika IX. Celem poselstwa było nakłonienie króla francuskiego, aby przekonał swego brata, Karola, króla Sycylii, do odstąpienia od planowanego ataku, na odzyskany niedawno przez Bizantyńczyków na łacinnikach Konstantynopola (1261). Ludwik przebywał wówczas pod murami Tunisu, prowadząc krucjatę przeciw muzułmanom.