Okręt wyposażony był w siedem wyrzutni torpedowych kal. 450 mm: jedną stałą na dziobie, cztery obrotowe systemu Drzewieckiego usytuowane parami na śródokręciu oraz dwie stałe, zainstalowane przed niewielkim kioskiem, odchylone na zewnątrz od osi symetrii kadłuba o 6,5°. Całkowity zapas torped modelu 1904 wynosił osiem sztuk. W pierwotnej konfiguracji nie posiadał uzbrojenia artyleryjskiego.
Służba w Marine nationale Zgodnie z porozumieniem francusko-brytyjskim, głównym obszarem działalności marynarki francuskiej w konflikcie z państwami centralnymi było Morze Śródziemne z przyległymi akwenami. Tam też skoncentrowana była większość francuskich okrętów, w tym podwodnych. Ich podstawowym zadaniem miała być blokada jednostek K.u.K. Marine na Adriatyku. Aby umożliwić okrętom o niewielkim promieniu działania operowanie na tych wodach, Francuzi założyli najpierw tymczasową bazę na Korfu, przeniesioną następnie, po interwencjach dyplomatycznych, w okolice Navarino. 29 listopada 1914 roku francuski okręt podwodny „Cugnot” wdarł się do austriackiej bazy w Zatoce Kotorskiej. Zachęceni powodzeniem akcji, Francuzi rozpoczęli przygotowania do próby infiltracji najważniejszej bazy przeciwnika w regionie: Puli. Wybór okrętu padł na „Curie”, dowodzony przez półkrwi Irlandczyka, porucznika Johna O’Byrne’a.