Pierwszą sieć udało się pokonać w zanurzeniu, jednak zaraz potem okręt znajdujący się na głębokości peryskopowej wpadł w drugą zagrodę i nie był w stanie uwolnić się samodzielnie. Liny nawinięte na wały napędowe unieruchomiły śruby, a próba ich wyplątania zakończyła się spaleniem silników elektrycznych. Załodze kończył się zapas powietrza, w dodatku podczas przechyłu z akumulatorów wylał się kwas, co spowodowało wydzielanie się trującego chloru. Około 17.00 „Curie” wynurzył się na powierzchnię i marynarze zaczęli opuszczać swoją jednostkę. Zaalarmowani Austriacy wysłali w to miejsce kanonierkę torpedową „Magnet”, torpedowiec Tb 63T oraz kilka mniejszych jednostek, które wraz z bateriami nadbrzeżnymi otworzyły ogień. Jego skutkiem była śmierć trzech (według innego źródła dwóch) spośród 26 członków załogi, w tym drugiego oficera, porucznika Pierre’a Chailleya oraz rany u czterech kolejnych, w tym O’Byrne’a. W wyniku uszkodzeń i otwarcia zaworów dennych przez załogę, okręt zatonął na głębokości niemal 40 metrów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Curie (1912) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.