thumb|200px|Płyta komórkowa z wypełnieniem papierowym o strukturze „plastra miodu” thumb|200px|Schemat budowy płyty o strukturze „plastra miodu” Płyta komórkowa – płyta składająca się z wypełnienia papierowego o charakterystycznej strukturze, tzw. „plastra miodu”, sinusoidalnej lub ścianki szkieletowej oraz cienkich płyt wierzchnich (najczęściej płyt wiórowych). Jej główną zaletą jest redukcja ciężaru bez utraty nośności, sztywności, stabilności oraz innych funkcji konstrukcyjnych.
Płyta komórkowa jest odporna na ugięcia i wgniecenia, a przy tym lekka i ekologiczna. Grubość płyty oraz jej wewnętrzna struktura, odpowiadają za mechaniczne właściwości materiału typu „sandwich”. Sprawiają, że zarówno płyta, jak i elementy gotowe, są bardzo mocne i jednocześnie lekkie. Dawniej jako wypełnienie płyt komórkowych stosowano paski z płyty pilśniowej, forniru lub drewniane listewki nacinane i układane w kratownice. Obecnie stosuje się niemal wyłącznie wypełnienia papierowe. Gotowy produkt jest lżejszy, ponieważ środek – zasadnicza objętość tej płyty, która może sięgać do 70–80 proc. (w zależności od grubości płyty) – wykonany jest z przestrzennej struktury kartonowej.