prasy ręczne i prasa parowa).

W okresie międzywojennym nastąpił szczytowy rozwój ślusarstwa w Świątnikach. Obok Spółki Ślusarskiej działającej przy Szkole Ślusarskiej, działały także małe spółki przemysłowe – M. Czerwiński i Ska zwana jako „Haszpień”, Stanisław Kwintowski i Ska zwana jako „Mazur” oraz spółka „Polonez”. Po II wojnie światowej nowe władze ludowej Polski, naliczając olbrzymie podatki na prywatne spółki, doprowadziły na zaprzestania ich działalności i powołania w ich miejsce Spółdzielni Pracy Metalowców „Przyszłość”.

W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Świątniki Górne. W latach 1975–1998 miejscowość znajdowała się w woj. krakowskim. Świątniki Górne uzyskały prawa miejskie w 1997 roku.

Zabytki Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Kościół parafialny pw. św. Stanisława Bpa i Męczennika, otoczenie z drzewostanem.

Inne zabytki Muzeum Ślusarstwa im. Marcina Mikuły.

Demografia thumb|690x480px|center |Piramida wieku mieszkańców Świątnik Górnych w 2014 roku

Ludzie związani ze Świątnikami Górnymi