Oilioll (Ailill) I Mor („Wielki”) lub Ailill mac Mata – legendarny król Connachtu ok. 1 n.e., postać występująca w cyklu ulsterskim, trzeci mąż królowej Connachtu Medb, córki Eochaida IX Feidlecha, zwierzchniego króla Irlandii.
Pochodzenie Duald MacFirbis (zm. 1670), ostatni dziedziczny historyk irlandzki, dysponujący zaginionymi obecnie rękopisami, przekazał nam, że Oilioll był synem Maty, syna Srobgenda. Mata należał zaś do Clanna Dedad oraz był w 23-cim stopniu potomkiem Itha, stryja Mileda. Istnieje także bardziej znana wersja, ale mniej wiarygodna. Według niej Oiliolll miał być synem Rossy Ruada („Czerwonego”), króla Leinsteru i Maty Muiresc. Táin Bó Cúailnge opowiada, że Medb wybrała go na męża spośród różnych kandydatów, ponieważ spełniał trzy kryteria: był bez ubóstwa, zazdrości lub obawy.
Ailill i Medb posiadali siedmiu synów o tym samym imieniu Maine. Pierwotnie mieli inne imiona. Otrzymali je po tym, jak Medb zapytała druida, który z jej synów zabije Conchobara i uzyskała odpowiedź „Maine”. Proroctwo spełniło się, kiedy Maine Andoe poszedł zabić Conchobara, syna Arthura, syna Bruide, a nie króla Conchobara mac Nessa z Ulaidu.