W odróżnieniu od wczesnych komórek ERA pancerze te są skuteczne przeciw pociskom podkalibrowym, znacznie redukując ich przebijalność.
Przykładowe typy pancerzy reaktywnych thumb|Zaawansowany pancerz reaktywny Kontakt-5 na czołgu T-90 armii indyjskiej AORAK Mk 1 (Pakistan) Blazer (Izrael, 1974 r.) BRENUS (Francja) Dyna-72 (Czechosłowacja) Dyna-S (Słowacja) ERAWA-1 (Polska, 1986 r.) ERAWA-2 (Polska, 1992 r.) – pancerz reaktywny Kaktus (Rosja) – określany jako pancerz reaktywny III generacji Kontakt-1 (K-1, 4S20; ZSRR; 1983) – określany jako pancerz I generacji, 50–80% wzrost skuteczności przeciw pociskom kumulacyjnym Kontakt-1 zmodernizowany (ZSRR) – określany jako generacja I+, Kontakt-5 (K-5, 4S22; ZSRR, 1987) – określany jako pancerz reaktywny II generacji Kontakt-5 zmodernizowany – określany jako pancerz generacji II+ Noż („Nóż”; Ukraina) – określany jako pancerz reaktywny generacji II Duplet – określany jako pancerz reaktywny generacji III, wersja rozwojowa Noża, od 2 do 4 warstw Relikt (Rosja) – modułowy pancerz reaktywny generacji II+ ROMOR-A (Wielka Brytania) SABBLIR (Hiszpania, 1993 r.)
Bibliografia Adam Wiśniewski, Pancerze. Budowa, projektowanie i badanie, Warszawa 2001
Kategoria:Wyposażenie pojazdów wojskowych