Wybuch wojny domowej w Liberii w 1989 przyczynił się do braku kontroli nad terenem parku. Pojawiały się liczne oskarżenia względem grup rebelianckich o grabieżcze wykorzystywanie tych terenów dla pozyskania drewna oraz wydobycia diamentów w celu uzyskania zysków na dalsze działania zbrojne. Charles Taylor był głównym z liderów rebeliantów oskarżanych poza zbrodniami przeciwko ludzkości także o niszczenie cennego ekosystemu parku narodowego Sapo.
Bioróżnorodność thumb|250px|Park ma największą w Liberii populację zagrożonego hipopotamka karłowatego|right
Fauna Park Narodowy Sapo jest określany „regionalnym centrum endemizmu” z około 125 gatunkami ssaków i 590 ptaków, z których wiele jest zagrożonych tj. złotokot afrykański, mandryl równikowy, żako większa, sępowronka żółtogardła. Park jest także siedliskiem dla cywety afrykańskiej, rybożera afrykańskiego, dzikacza leśnego, wodnokanczyla afrykańskiego czy też wydry plamoszyjejIrish, Paul (1989-03-14). "Otters to get deluxe suite". Toronto Star: str. E2.
Przypisy
Kategoria:Parki narodowe w Liberii