Manuskrypt ten został wykorzystany w dyskusji na temat tetragramu, choć tak naprawdę występują w nim puste przestrzenie w miejscach, gdzie niektórzy uczeni jak Colin H. Roberts (1909–1990) wierzą, że występowały litery. Według Paula E. Kahle, tetragram występował w rękopisie w miejscach gdzie pojawiają się te przerwy lub puste przestrzenie.
Historia kodeksu Paleograficznie czas powstania rękopisu jest datowany na połowę II wieku p.n.e. Jest to więc najstarszy znany rękopis Septuaginty. Uważa się, że pochodzi z Fajum, gdzie znajdowały się dwie żydowskie synagogi.
Manuskrypt został odkryty w 1917 roku przez J. Rendela Harrisa. Badali go Alberto Vacari w roku 1936 oraz Albert Pietersma w roku 1985. Tekst został opublikowany przez C.H. Robertsa w 1936 roku.
Manuskrypt jest obecnie przechowywany w John Rylands Library (Gr. P. 458) w Manchesterze, co nadało mu jego nazwę.
Zobacz też Papirus Rylandsa 457 Papirus Fouad 266
Przypisy
Dalsza lektura Hans-Georg Opitz, and H. H. Schaeder, Zum Septuaginta-Papyrus Rylands Greek 458, ZNW (1936) Frederic G. Kenyon, Our Bible & the Ancient Manuscripts (4th Ed. 1939) Pg 63 & Plate VI. Ernst Würthwein (1995), The text of the Old Testament: an introduction to the Biblia Hebraica, Wm. Eerdmans, str. 188.
Linki zewnętrzne Rylands Papyri
John Rylands Library, Home Page
Kategoria:Manuskrypty biblijne z II wieku p.n.e. Kategoria:Stary Testament Kategoria:Rękopisy Septuaginty