Elijjahu Golomb (ur. 2 marca 1893, zm. 11 czerwca 1945) – twórca żydowskich sił samoobrony w Mandacie Palestyny w latach 1920–1945, architekt Hagany.
Dzieciństwo i młodość Urodził się w 1893 w miejscowości Wołkowysk w Imperium Rosyjskim (obecnie Białoruś). Jego ojciec posiadał młyn w Rosji i w Jafie. Elijahu odebrał tradycyjną żydowską edukację w szkole Talmud Tora. Podczas nauki w liceum poznał rosyjskich rewolucjonistów i literaturę rosyjską.
Palestyna W 1909 rodzice wysłali go do Palestyny, będącej wówczas częścią Imperium Osmańskiego. Zamieszkał w Tel Awiwie i uczył się w hebrajskim Gimnazjum Herclija. W 1911 dołączyli do niego rodzice. W 1913 Golomb ukończył Gimnazjum Herclija. W pierwszej grupie absolwentów znaleźli się Mosze Szaret i Dow Hoz, późniejsi wybitni politycy i współtwórcy państwa żydowskiego. Stworzyli oni rdzeń pierwszej młodzieżowej żydowskiej organizacji pionierskiej w Palestynie. Zamieszkali w kibucu Deganja Alef na południowym brzegu jeziora Tyberiadzkiego w Dolnej Galilei. Pracowali jako robotnicy rolni. W listopadzie tego roku Arabowie zamordowali dwóch członków tej grupy: Mojżesza Barskiego i tydzień później Josefa Salzmana. Było to wielkim szokiem dla wszystkich członków grupy pionierskiej.