Charakterystyczne dla jego języka były takie słowa jak "prostota", "zaufanie", "życie w Komunii", "solidarność". W poszukiwaniach ekumenicznych starał się wskazywać na wspólne elementy wiary różnych wyznań chrześcijańskich, pozwalające na wspólną modlitwę oraz możliwość współpracy ekumenicznej w życiu społecznym. Chociaż pozostał protestantem (ewangelikiem reformowanym), akcentował istotność posługi papieża jako "powszechnego pasterza jedności" oraz rolę Marii, matki Jezusa w wyznawaniu wiary.
Publikacje Communauté de Cluny – Notes explicatives (Uwagi wyjaśniające), 1941 L’idéal monacal jusqu’à saint Benoît et sa conformité avec L’Evangile (Ideał monastyczny sprzed świętego Benedykta i jego zgodność z Ewangelią), 1943 Introduction à la vie communautaire (Wprowadzenie do życia wspólnotowego), 1944 La Règle de Taizé (Reguła Taizé), 1952 Vivre l’aujourd’hui de Dieu (Żyć Bożym dzisiaj), (fragmenty po polsku w: Jego miłość jest ogniem, Katowice 1990), 1958 L’unité, espérance de vie (Jedność, nadzieją życia), (fragmenty po polsku w: Jego miłość jest ogniem, Katowice 1990), 1962 Dynamique du provisoire (Dynamika tymczasowości), (fragmenty po polsku w: Jego miłość jest ogniem, Katowice 1990), 1965 Unanimité dans le pluralisme (Jednomyślność w pluralizmie), 1966 Violence des pacifiques (Walka ludzi pokoju), (wyd.