na skutek tego porozumienia zespół zmienił nazwę na UDT Laystall Racing Team. Próbując w tym czasie zamówić Coopery, Gregory dowiedział się, że nie ma żadnych dostępnych, co było dla niego zaskoczeniem, jako że BRP było wiernym klientem Coopera. W związku z tym Gregory zwrócił się do Colina Chapmana z prośbą o wypożyczenie trzech Lotusów 18, trzech Lotusów 19 oraz Lotusa Elite. Na sezon 1961 kierowcami zespołu byli Henry Taylor i Cliff Allison, a także okazyjnie Stirling Moss i Masten Gregory. Rezultaty były jednak przeciętne, chociaż Moss wygrał zawody Silver City Trophy na torze Brands Hatch, a później jeszcze dwa wyścigi w Skandynawii. Pod koniec sezonu Taylor i Allison zakończyli kariery kierowców wyścigowych. Na rok 1962, obok Mastena Gregory'ego, Ken Gregory zatrudnił zwolnionego z Lotusa Innesa Irelanda. Zespół zatrzymał Lotusy 19, ale stare Lotusy 18 nie były konkurencyjne i ostatecznie zostały zastąpione Lotusami 24. Rezultaty ponownie nie były dobre, pomimo zwycięstwa Irelanda w zawodach Crystal Palace Trophy.